Pers over Ad Libitum
In de korte tijd van het bestaan van Kamerkoor Ad Libitum verschenen er twee recensies en een voorbespreking in het AD.
Donderdag 26 maart 2009
Een artikel van woensdag_25_maart_2009.pdf
in het Algemeen Dagblad naar aanleiding van de wereldpremixe8res van Julius Rxf6ntgen
Maandag 14 april 2008
Tekst van deze recensie:
Door GER VAN DER TANG – CAPELLE AAN DEN IJSSEL – KLASSIEK ****
Kamerkoor Ad Libitum o.l.v. Frank de Groot en solisten.
Gehoord: 11/4, Dorpskerk
Na zijn debuut, vorig jaar, met een programma van koormuziek uit de romantische periode, ging het Rotterdamse Kamerkoor Ad Libitum ditmaal kriskras de muziekhistorie door.
Met als opening een levendig Cantate Domino (1570) van de Spanjaard Francisco Guerrero, waarin het koor een fraai stemmenweefsel liet horen.
En vervolgens twee zettingen van Psalm 121: een uit 1604, van Jan Pietersz. Sweelinck, een uit 1962 (Je lxe8ve mes yeux) van Daan Manneke. Ook in polyfone stijl, maar voorzien van spectaculaire dissonanten. De uitvoering was om in een lijstje te zetten.
Ad Libitum is een voortreffelijk ensemble. Er zit kleur en gloed in, de balans is prima, dirigent Frank de Groot laat alle ruimte voor expressiviteit en het koor x91ademtx92. Kwaliteiten genoeg om van Sweelincks psalmen 110 en 98 (Chantez xe0 Dieu) een belevenis te maken. De laatste kreeg ook een tegenwicht in een hedendaagse versie, van Peter-Jan Wagemans (1989). Geestig, met blijmoedig zoemende koorpartijen en een luisterrijke fluitsolo van Lotte Teussink.
Ook de andere solisten maakten indruk: organist Andries Stam met een bevallige Pastorale van de Catalaan Frederic Mompou; de harpiste Ekaterina Levental in een spannende Breakdance van Gerard Beljon. En de sopraan Elisenda Pujals zong met het koor een ontroerend Cantar del Alma (1951), ook van Mompou.
Maar de grootste verrassing was Dixit Dominus (Psalm 110) van Juan Pxe9rez-Roldxe1n (1604-1672). Een werk in een vloeiende, klankrijke recitatiefstijl, prachtig gezongen door Ad Libitum en warm begeleid door Andries Stam op kistorgel en harpiste Levental.
Maandag 12 maart 2007
Recensie verschenen in het AD-Rotterdams Dagblad:
Welluidend debuut nieuw Rotterdams kamerkoor
Tekst van deze recensie:
Door GER VAN DER TANG – CAPELLE AAN DEN IJSSEL – KLASSIEK ****
Kamerkoor Ad Libitum o.l.v. Frank de Groot en solisten.
x91Aufblickx92. Onder deze titel gaf het Kamerkoor Ad Libitum zaterdagavond in de fraaie Hervormde Dorpskerk in Capelle zijn eerste officixeble concert.
Een passend opschrift voor een programma van 19e-eeuwse koormuziek dat in het teken stond van het einde van het aardse bestaan en de belofte van een hiernamaals. Maar Aufblick betekent ook blik voorwaarts: de belofte van het moois dat de muziekliefhebbers van dit door Frank de Groot geleide koor mogen verwachten.
Al bij het begin, met Brahmsx92 Warum ist das Licht gegeben, demonstreerde Ad Libitum een warme, evenwichtige koorklank. Waaraan de expressief dirigerende De Groot, violist bij het RPhO, veel aandacht voor de frasering en dynamische wendingen toevoegde. Prachtig gezongen waren bijvoorbeeld Bruckners Locus iste en Hugo Wolfs Im stillen Friedhof. Met de chromatiek in Wolfs Sechs geistliche Lieder had het koor wel enige moeite.
Een verrassing was de Todtenklage (1897) van de ooit befaamde, maar in vergetelheid geraakte Rotterdamse componist Samuel de Lange jr. Een hoogst melodieuze, troostrijke klaagzang waarvoor Ad Libitum en de sopraan Maria Goetze, Ekaterina Levental (harp), Dimitri Ivanov (viool) en organist Arjen Leistra een welluidend pleidooi voerden.
Leistra solo was te horen in Schumanns monumentale Fugen xfcber den Namen BACH, terwijl Ivanov en Levental, beiden afkomstig uit Tasjkent, excelleerden in een lyrisch Intermezzo voor viool en harp van Hendrik Andriessen. De harpiste speelde nog een Impromptu-Caprice van Piernxe9. Bedwelmend mooi.